Zondag 08 november 2026
19:00 - 22:00 | Gespreksavond
Een gespreksavond gemodereerd door Maïté Baillieul rond ervaringen van rouw en verlies die vaak onzichtbaar blijven. Met filmmaker Griet Teck, die in gesprek gaat over het bijzondere filmproject Fido van de jonge kunstenaar Neejten (2004 - 2025), wiens leven na complex psychisch lijden vroegtijdig eindigde. Daarnaast delen William Yonas Negash, Sabir Shinware en Ram Fakhour hun ervaringen met het maken van de film Moving Silence (2024).
Voertaal: Engels.
In de film Fido (2025) vertelt Neejten (21) aan zijn hulphond, de puppy Fido, waarom hij die naam krijgt. Een poëtisch en aangrijpend essay over metgezellen, vertrouwen, oprechte verbinding en de kracht van verbeelding aan de rand van het leven. Eén van zijn metgezellen, filmmaker Griet Teck, vertelt over de bijzondere periode waarin de film ontstond.
Neejten (2004-2025) vulde zijn dagen voornamelijk met het schrijven van poëzie, het maken van tekeningen en films. Het lichaam is intens aanwezig in zijn werk, aangetast of net in verbinding met een ander, ergens tussen leven en dood. Hij zette druk op zijn potloden, mengde de kleuren op het blad. Neejten was niet altijd in staat om te spreken, zeker niet gedurende zijn psychiatrische opnames, die hem bijkomend hebben beschadigd. Toch echoot zijn stem in wat hij heeft gemaakt de laatste jaren, toen hij wel op een zachte manier omringd werd. Hij verbleef op de Gooikenshoeve, waar hij kon vertragen en verbinding vond met zowel dier als mens.
Moving Silence: Centraal staat het inspirerend verhaal van Hewan (Ethiopië), Sabir (Afghanistan), Ram (Syrië) en William (Eritrea), die hun thuisland moesten verlaten. Ze werkten samen aan een film, waarin hun gedeelde zorgen en ervaringen met oorlog en de impact daarvan op de mens centraal staan.
Het gebruik van de filmcamera creëerde een veilige en vertrouwde ruimte waarin de deelnemers konden bewegen en manieren vonden om hun verliezen in een filmische context uit te drukken. Hierdoor kwamen intense persoonlijke processen naar boven, die met de steun van de groep een plek zochten in een samenleving ver van het thuisland van de deelnemers. Ze verlieten het oorspronkelijke idee om anderen te interviewen en richtten zich op hun eigen vragen en ervaringen. Dit leidde tot een film waarin elke stem hoorbaar is en die een beroep doet op de menselijke betrokkenheid van de toeschouwer. De nachtelijke straatbeelden weerspiegelen niet alleen de moed en noodzaak van elke deelnemer om verbinding te maken met hun nieuwe omgeving, maar leggen ook de kloof bloot tussen hun innerlijke leven en de buitenwereld die ogenschijnlijk rustig verdergaat.
Het project vond plaats in S.M.A.K. en het ponton van Fedasil, Gent en werd begeleid door Maïté Baillieul, filmmaker, kunstenaar, in het kader van haar opleiding tot beeldend therapeut
